เกือบจะอารมณ์ดีแล้วนะ = = ไม่ใช่สิ อารมณ์ดีพร้อมที่จะอัพบลอกแบบเป็นเรื่องเป็นราวแล้ว แต่พอพ่อกลับมาก็บ่นๆๆๆ อารมณ์เสียเพราะพ่อบ่นว่าเราอาบน้ำนาน ทั้งๆที่ปิดเทอมนี้นานๆเราจะอาบน้ำที - - พี่กู้อาบเช้าเย็นครั้งละครึ่งชั่วโมง แต่เรากลับโดนพ่อได้โอกาศแล้วบ่นๆ ทำไมเนี่ย เซ็งเลย ก็เลยเปิดเพลงเสียงดังๆ เพลงที่ทำให้เรารู้สึกดีได้มีแนวเดียวคือ punk rock อย่าได้มาเปิดแนวอื่นเด็ดขาด สติแตกแน่ๆ หลังจากพยายามสงบสติอารมณ์โดยการระบายอารมณ์ในความคิดของตัวเอง แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะไอ้ความคิดนั้นมันทำให้เราอารมณ์เสียมากกว่าเดิมซะอีก ก็เลยหงุดหงิดแบบคูณสอง ไปสงบสติอารมณ์เปิด hi5 ดูไปเรื่อยๆ ก็ดันมาเจอกับปัญหาคนแอดมั่ว และเปิดไปดู hi5 คนนู้นคนนี้ก็เกิดอาการเจ็บใจและปัญหาส่วนตัวตามมาอีกมากมาย ไปดูไฮ5เพื่อนและได้เจอกับรูปเพื่อนๆที่ลืมหน้าไปเลยเพราะปิดหูปิดตาอยู่บ้านทุกวัน ก็เลยทำให้นึกขึ้นได้ว่าเราก็มีเพื่อนที่รร.นี้นี่หว่า และเริ่มเบื่อหน้าเพื่อนตัวเอง และก็หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมที่รู้ตัวว่าอีกไม่นานก็ต้องไปรร.อีกแล้ว และก็เจอหน้าเพื่อนๆที่ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกันเท่าไหร่ เพราะที่รร.คนมันเยอะและปันหามันเยอะ ก็เลยต่อไปเรื่อยๆกับปัญหาอื่นเรื่อยๆต่อไปเรื่อยๆ ก็เลยยิ่งทำให้หงุดหงิดกว่าเดิม
ตอนแรกโทษพ่อตัวเองที่ทำให้เราหงุดหงิดอารมณ์เสียในวันนี้ ก็เลยทำให้ได้คิดย้อนกลับไปถึงเรื่องก่อนที่ทำให้เราได้รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน ตอนที่พ่อไปอ่านเมลที่เราได้เขียนไว้ใน notepad ให้ทราย มันคือทุกอย่างเลย เรื่องบางเรื่องเราไม่อยากให้คนอื่นรู้ เรื่องบางเรื่องบางคนไม่ควรรู้ และทุกคนคิดว่ายังไงล่ะ เรื่องของผู้หญิง our little secrets อยากจะให้พ่อตัวเองรู้อย่างนั้นเหรอ เรื่องที่เราไปแอบชอบใคร และรายละเอียกการเล่นเอ็มกะคนที่เราแอบชอบ มันน่าจะให้พ่อตัวเองรู้มั้ยล่ะ แต่เรื่องนี้เราไม่โกธรพ่อแล้ว ถึงพ่อจะพูดถึงเรื่องนี้ก็ตามเหอะ เพราะพ่อทำหน้าที่ของการเป็นพ่อ ลองคิดดูสิ ถ้าตัวเองเป็นพ่อ จะอยากรู้เรื่องลูกสาวตัวเองที่อายุ 16 มั้ยล่ะ พ่อเป็นห่วงไม่ผิด มันเป็นเรื่องที่เราควรจะขอบคุณซะมากกว่า แทนที่จะมานั่งทำตัวงี่เง่า เรามาซึ้ง มาสำนึกบุญคุณไม่ดีกว่าเหรอ ขอบคุณพระเจ้าที่เราคิดแบบนี้ได้ ไม่งั้นเราก็คงจะเหมือนเด็กวัยรุ่นโง่ๆที่มองข้ามความสำคัญของพ่อตัวเองไป
ส่วนเรื่องวันนี้กลายเป็นเรื่องงี่เง่าที่ไม่สำคัญไปแล้ว ก็แค่อาบน้ำนาน ทำเหมือนกับว่าไม่เคยโดนบ่นเรื่องนี้อย่างนั้นแหละ และก็ยอมรับเถอะว่าอาบน้ำนานจริงๆ จะไม่ให้พ่อบ่นได้ยังไงล่ะ ใครกันที่เป็นคนจ่ายค่าน้ำค่าไฟ นอนดึกและตื่นเช้าไปทำงาน ส่วนตัวเราเล่นคอมยันเช้าและนอนไม่รู้เรื่องในขณะที่พ่อแม่ทำงานหาเงินมาให้เราได้ใช้อย่างไม่รู้คุณค่า
โล่ง = = ยอมรับค่ะว่าโล่งสบายสมองและสำนึกไปในเวลาเดียวกัน ว่าแล้วว่ามาอัพบลอกอย่างใจเย็นมันจะช่วยให้เราได้คิดอะไรดีๆออกได้แน่ๆ พรุ่งนี้ตื่นมาอาจจะรู้สึกอีกอย่างนึงเลยก็ได้ อาจจะคิดถึงเพื่อนมากๆและอยากนั่งรถออกไปหาเพื่อนที่รร.ที่กำลังช่วยงานกีฬาสี = = น่าน หงุดหงิดคูณสาม ไม่ได้ไปช่วยเลยนี่หว่า =___= ความคิดของคนนี่มัน -*- จากเรื่องหนึ่งไปสู่อีกเรื่องหนึ่ง เมื่อไหร่จะจบสักที ปวดหัวว้อยยยย
วันนี้ได้กลับไปอ่านเอนทรี่ที่ผ่านมา และก็ได้เห็นว่าตัวเองสามารถอัพบลอกได้ด้วย - - นอกเหนือจากการมาสครีมว่าอยากไปคอน หรือบ่นๆว่าเบื่อและที่รร.งานเยอะ สอบตกและส่งงานไม่ทัน คิดย้อนกลับไปอยู่ว่าเมื่อก่อนอัพบลอกยังไงจนมีเพื่อนๆคอยเข้ามาอ่านติดตามอยู่ตลอด และมีคอมเม้นด้วย นั่นแหละกำลังใจที่สำคัญเลย ตอนนี้บลอกเราเน่าจนไม่รู้จะว่าไงแล้ว ทั้งถูกลืม และปล่อยร้าง เพราะปล่อยร้างนั่นแหละเลยถูกลืม มีคอมเม้นแค่สามอันติดกันมากี่เอนทรี่แล้วก็ไม่รู้ เพราะตัวเราไม่ได้ไปเยี่ยมเพื่อนๆเลยก็เป็นได้ ก็เพราะเพื่อนๆไม่ค่อยอัพบลอกกันอีกนั่นแหละ คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆที่ exteen จังเลย รู้สึกอบอุ่นกับ exteen เวอร์ชั่นใหม่นี้ รู้สึกเหมือนทุกคนได้เปิดประตูบ้านของตัวเอง ได้มาเจอมาพูดคุยกันเยอะกว่าเดิม นอกจากการคอมเม้นในเอนทรี่แต่ละเอนทรี่ที่เจ้าของบ้านได้พูดถึง มันทำให้ทุกคนสนิทกันมากขึ้นเยอะเลย เย้ ดีจัง ทำไ exteen ถึงทำได้ดีและอบอุ่นขนาดนี้ก็ไม่รู้เนอะ และอีกอย่าง board ของ exteen เป็นอะไรที่มีมารยาทมากๆๆๆๆๆที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย เหมือนทุกคนเคยอยู่รร.อบรมบ่มสอนมารยาทในการใช้บอร์ด เจ๋งค่ะ ชอบ
